Wernisaż wystawy: 06.06.2026. godz. 17:00
Wystawa: 08.06 – 10.10.2026
Centrum Kultury Rodzimej w willi Czerwony Dwór, Kasprusie 27
Człowiek. Najważniejszy temat w jego twórczości. W latach osiemdziesiątych modelował serię anonimowych, stojących kobiet, zapatrzonych, wręcz zagapionych. Rzeźbiarski sens tych przedstawień zamyka się w geście, charakterystycznym i mimowolnym. Na początku lat dziewięćdziesiątych ów gest, sens figury znika. Rzeźbione postaci trwają. Cukier wydobywa napięcie nieznacznym pochyleniem, niemal niedostrzegalnym ruchem. Tworząc, artysta odwołuje się do swojego doświadczenia, przedstawia ludzi spotkanych w różnych momentach życia. Ich zewnętrzne podobieństwo przestaje być ważne. Powstają zapisy rejestrujące ulotne chwile, emocje, upływający czas. Figura staje się znakiem człowieka i człowieczeństwa, bycia pomiędzy.
Kurator wystawy: Anna Król
Stanisław Cukier to współczesny polski rzeźbiarz, medalier i pedagog, urodzony 11 lutego 1954 roku w Zakopanem, silnie związany z tradycją podhalańskiej szkoły rzeźby. Już od młodości rozwijał zainteresowania artystyczne, a w 1976 roku ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem, po czym podjął studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w latach 1976–1981 kształcił się w zakresie rzeźby i uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni Zofii Demkowskiej. Bezpośrednio po studiach rozpoczął działalność dydaktyczną na tej uczelni, pracując w Katedrze Medalierstwa i Małej Formy Rzeźbiarskiej w latach 1981–1986, a następnie powrócił do Zakopanego, z którym związał swoje dalsze życie i twórczość. Od 1991 roku pracował jako nauczyciel w tamtejszej szkole plastycznej, a w latach 1994–2019 pełnił funkcję dyrektora Zespołu Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara, wywierając znaczący wpływ na edukację artystyczną kolejnych pokoleń twórców. Jako artysta zajmuje się rzeźbą pełnoplastyczną, reliefem oraz medalierstwem, tworząc głównie w brązie, kamieniu, drewnie i granicie, często wykorzystując technikę odlewu metodą traconego wosku. Jego twórczość koncentruje się wokół postaci ludzkiej oraz duchowego wymiaru egzystencji, łącząc realizm figuralny z refleksją metafizyczną i religijną, a także podejmując tematy związane z codziennością, rodziną. Od początku lat 80. uczestniczy w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą, bierze udział w międzynarodowych sympozjach i kongresach, m.in. organizowanych przez środowiska medalierów, a jego prace znajdują się w ważnych kolekcjach muzealnych, w tym w zbiorach muzeów narodowych w Warszawie, Krakowie i Wrocławiu oraz w British Museum. Za swoją działalność artystyczną i wkład w rozwój kultury został uhonorowany wieloma nagrodami, w tym Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w 2016 roku. W życiu prywatnym pozostaje związany z Zakopanem, gdzie mieszka i pracuje, a inspirację do twórczości często czerpie z życia rodzinnego. Stanisław Cukier uchodzi za jednego z istotnych przedstawicieli współczesnej polskiej rzeźby figuratywnej, łączącego klasyczne wartości warsztatowe z indywidualnym, refleksyjnym podejściem do formy i treści.
